Evet — şehrin büyük bir kısmında, çoğu zaman için.
Ama bunun sizin için gerçekten mantıklı olup olmadığı, nerede yaşadığınıza ve neyle karşılaştırdığınıza bağlı.
Antalya’nın toplu taşıması bölge standartlarına göre kötü değil. Tramvay havaalanından şehir merkezine ve Konyaaltı Sahili’ne kadar yaklaşık her 10 dakikada bir çalışıyor, ve tek bilet ödeme yöntemine göre 3,2–15 TL arasında — AntalyaKart ile en ucuz, temassız kartla en pahalı. Otobüsler şehrin büyük bir kısmını kapsıyor, ve dolmuşlar tramvay ve otobüsün ulaşmadığı güzergahları tamamlıyor. Kart kullanıyorsanız, bir saat içinde ulaşım türleri arasındaki aktarmalar ücretsiz.
Taksiler Batı standartlarına göre gerçekten ucuz — 3 km’lik bir yolculuk yaklaşık 1–2 dolar, havaalanı transferi bile taksiyle 300–500 TL veya Havaş otobüsüyle 80–100 TL.
Kağıt üzerinde bu yeterli görünüyor. Pratikte ise tamamen mahallenize bağlı.
Konyaaltı ve tarihi Kaleiçi bölgesi, arabasız yaşamanın büyük bir ödün vermeden gerçekçi olduğu iki bölge. Her ikisi de yürünebilir, her ikisi de tramvay hattı üzerinde, ve günlük ihtiyaçlar — market, kafeler, sahil — kısa bir yürüme mesafesinde. Bu bölgelerde yaşayanlar, arabayı sadece şehir dışı gezileri için kullanarak haftalarca kiralık araç kiralamadan geçirebildiklerini belirtiyor.
Merkeze daha yakın olan Muratpaşa da oldukça iyi çalışıyor — daha az sahil, daha yoğun yapı, ama hâlâ tramvaya yakın.
Daha çok yerleşim amaçlı ve bütçe dostu bir bölge olan Kepez, farklı bir hikaye. Birçok mahalle rehberi burayı doğrudan “arabası olmayanlar için uygun değil” olarak işaretliyor. Lara’da da, hemen sahil şeridinin dışında, toplu taşımanın gerçekten tasarlanmadığı yayılmış, tatil köyü tarzı bir yerleşim düzeni nedeniyle benzer sorunlar var.
İşte “Antalya’da arabasız yaşanabilir mi” sorusunun gerçek cevabı: evet, bunu düşünerek mahallenizi seçtiyseniz. Seçmediyseniz, seyrek otobüsleri beklemek veya sürekli taksiye para ödemek zorunda kalırsınız — bu da sessizce birikir.
Arabanın her şeyi çözdüğünü düşünmeden önce, sayıları bilmekte fayda var. Yıllık motorlu taşıtlar vergisi (MTV) tek başına, eski küçük bir araba için yaklaşık 2.500 TL’den yeni büyük bir araba için 15.000 TL’ye kadar çıkıyor. Zorunlu trafik sigortası yıllık 3.000–10.000 TL daha ekliyor, ve gerçekten sahip olmaya değer olan kasko sigortası ek olarak 6.000–20.000 TL’ye mal oluyor. Muayene otomobiller için 1.100 TL. Şehir içi bölgelerde park etmek, ücretsiz bir yer bulma şansınız yoksa saatte 20–60 TL.
Bunların hiçbiri tek başına dramatik değil. Ama üst üste koyduğunuzda, arabayı ayda bir kere de kullansanız her gün de kullansanız var olan sabit bir aylık maliyet ortaya çıkıyor.
İşte maliyet dökümlerine yansımayan kısım: bekleme.
Antalya’da otobüsler her yerde sık değil, ve doğrudan güzergahla 15 dakika sürmesi gereken bir yolculuk, bekleme, aktarma ve yerleşim bloklarından dolambaçlı geçişler hesaba katıldığında otobüsle sıklıkla 30–60 dakikaya çıkıyor. Taksiler zaman sorununu çözüyor ama günde birkaç kez, her gün yapıyorsanız ucuza değil.
Bu, Antalya’nın ulaşım tablosundaki asıl boşluk: şehirlerde genelde konuşulan ilk-son kilometre sorunu değil, orta mesafe — yürümek için çok uzak, her seferinde taksi almayı haklı çıkaramayacak kadar kısa, ve gününüze tam uymayan bir otobüs saatine göre garip kalan 2 ile 8 km arası yolculuklar.
Scooter, toplu taşımanın veya arabanın yerini almıyor. İkisinin de elverişsiz olduğu belirli yolculukların yerini alıyor — 4 km uzaktaki plaj gezisi, otobüste bir saat gidecek şehrin diğer ucundaki iş, otobüs saatleri seyrekleştikten sonra başlayan akşam planı.
Sabit bir aylık maliyet yok, sigorta yenileme yok, park yeri arama yok. Sadece gerçekten sürdüğünüz dakikalar için ödüyorsunuz, gerçekten gitmek istediğiniz yere park ediyorsunuz, ve hem beklemeyi hem de taksi hesabını atlıyorsunuz. Haftasını yürünebilir Konyaaltı işleri ile ara sıra Lara veya Muratpaşa gezileri arasında bölen biri için, bu esneklik genellikle tam bir araca sahip olmaktan daha önemli.
Antalya’da arabasız yaşamak, doğru mahallede yaşıyorsanız ve tek bir araca bel bağlamak yerine farklı seçenekleri birleştirmeye istekliyseniz gerçekçi. Yürünebilir yerlerde yürüyün, öngörülebilir günlük yolculuklar için tramvay ve otobüsleri kullanın, geç saatler için bir taksi bulundurun, ve toplu taşımanın kötü karşıladığı ara mesafeler için scooter kullanın. Bu kombinasyon araba sahibi olmaktan daha az maliyetli ve bu şehirdeki günlük hayatın büyük bir kısmı için, tek başına herhangi bir seçenekten daha fazlasını kapsıyor.
